พอนัมจุนได้ยินคำตอบก็ยิ้มร่า ก้มหน้าลงไปป้อนจูบให้ยุนกิเป็นรอบที่สองของวัน ร่างบางที่อ่อนระทวยเผลอเผยอปากออกมาอย่างไม่รู้ตัวทำให้อีกฝ่ายส่งลิ้นไปเกี่ยวตะหวัดได้อย่างง่ายดาย ไม่นานร่างสูงก็ถอนปากออก"เวลามึงหน้าแดงนี่น่ารักจังเนอะ..." นัมจุนใช้นิ้วสะกิดแก้มของยุนกิเบาๆพร้อมก้มลงใช้จมูกโด่งสูดดมความหอมหวาน ยุนกิสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกไปทำเพียงแค่หลบแววตาคมๆนั่น...มือหนาสอดเข้าไปใต้ร่มผ้าก่อนจะลูบไปทั่วๆหน้าท้องแบนราบอย่างอ่อนโยน ส่งนิ้วไปสะกิดยอดอกเบาๆทำเอายุนกิตัวกระตุกแล้วครางออกมาเบาๆ"ฮ่า... อึก... มึง..." หน้าท้องเล็กที่หลงไปตามการหอบหายใจของยุนกิ นัมจุนถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ของอีกฝ่ายออกก่อนจะใช้ปากอุ่นครอบครอง ทั้งเลีย ดูด กัด... ทำเอายุนกิดิ้นพล่านไปด้วยความวาบหวาม มือหนาของอีกฝ่ายค่อยๆเลื่อนลงต่ำไปเรื่อยๆจนถึงจุดกึ่งกลาง นัมจุนใช้นิ้วก้อยเกี่ยวกางเกงนอนขายาวและชั้นในลงมาอย่างง่ายดาย ขาขาวๆรีบหุบเข้าหากันเพื่อปกปิดส่วนอ่อนไหวทันที"อย่ามองแบบนั้นสิ..." เสียงหวานเอ่ย"ขี้อายจังเลยนะ..." นัมจุนค่อยๆจับขายุนกิให้แยกออกแล้วแทรกไปตรงกลาง"เรื่องแบบนี้จะมีใครไม่อายบ้างล่ะ..." ร่างบางหลบหน้า ก็จริงนะ เรื่องแบบนี้จะใครจะไม่อายล่ะ ก็น่าจะยกเว้นแต่ผู้หญิงที่ถวายตัวให้นัมจุนแหละนะ"นี่ครั้งแรกเหรอ?""อือ... อ๊ะ อ๊า~" มือหนาที่กำลังรูดสาวแก่นกายขนาดกลางเป็นการปลุกเร้าด้วยจังหวะช้าๆเป็นการทรมาณคนใต้ร่างเล่น และไม่มีทีท่าจะเร่งจังหวะแม้แต่น้อย... "ฮือ... น...นัมจุน...""ว่าไง?""ร...เร็วกว่านี้... ด...ได้มั้ย?" มือเล็กจับมือของแฟนหนุ่มให้ขยับเร็วขึ้นตามที่ต้องการ การที่ยุนกิแสดงความต้องการของตัวเองออกมา... นี่แหละคือสิ่งที่นัมจุนรอคอยล"อ๊าา อ๊ะ..." ทันทีที่ปากอุ่นครอบแก่นกาย ร่างบางก็เสียววาบไปทั่วทั้งตัว ได้แต่จิกหัวอีกใ่ายเป็นการระบาย ลิ้นหนาลากไปทั่วจุดอ่อนไหวอย่างไม่นึกรังเกียจ ราวกับเป็นไอติมแท่งโปรด "อ๊ะ อ๊ะ~" เสียงครางเบาหวิวเรียกให้แก่นกายนัมจุนตื่นตัวขึ้นภายใต้ผ้าขนหนูผืนบาง "ม..มึงกูไม่ไหว... เอาปากออกไป..." ยุนกิที่ใกล้แตะขอบสวรรค์พยายามใช้มือดันหัวนัมจุนออกไป แต่อีกฝ่ายกลับไม่ขยับปากออกเลย "น...นัมจุน กูไม่ปล่อยในปากมึง..." ท้ายที่สุดนัมจุนก็คายแก่นกายออกมา มองดูภาพของนางฟ้าที่กำลังหอบหายใจถี่อยู่บนเตียงอย่างหลงใหล"ไหนมึงบอกกูซิ..." นัมจุนโน้มตัวไปกระซิบข้างหู "ว่าต้องการกูมากแค่ไหน...""...อึก อื้อ~" ลิ้นหนาตวัดติ่งหูเล็ก ยุนกิครางออกมาเล็กน้อยก่อนจะกัดฟันจนเกิดเสียง"ไม่ตอบกูก็ไม่ต่อนะ เด็กดี...""นัมจุน... ไม่แกล้งกันสิ" แน่นอนว่าร่างสูงรู้ดีว่าอีกฝ่ายอายที่จะพูดอะไรแบบนั้นออกไป "มึงควรจะอ่อนโยน... ไม่ใช่แกล้งกูแบบนี้..." คำพูดของยุนกิทำเอานัมจุนหัวเราะเล็กน้อย"หึ... ก็ถ้ามึงตอบกู... กูจะเป็นสุภาพบุรุศกับมึงที่สุดเลย... :)""อืออ~ น...นัมจุน...""ครับ? :)""กูต้องการมึง...""มากแค่ไหนล่ะ?""มากๆ...""มากๆนี่คือแค่ไหน?""ช่วยกูเถอะนะนัมจุน...""ร่างกายกูต้องการมึง..."ยุนกิใช้วงแขนโน้มท้ายทอยอีกฝ่ายให้มารับจูบเงอะงะของตน นัมจุนลอบยิ้มก่อนจะปลดผ้าขนหนูออก เผยให้เห็นร่างกายเปลือยเปล่าที่ใครๆต่างก็หลงใหลมัน น้ำลายเหนียวหนืดก้อนใหญ่ถูกกลืนลงคอ ก่อนจะมองตานัมจุนด้วยแววตาหยาดเยิ้ม นัมจุนพลิกคนตัวเล็กให้อยู่ในท่าคลานเข่า ก่อนจะใช้ฝ่ามือขยำบั้นท้ายสีขาวนวลจนขึ้นสี ปากหนาทาบลงบนผิวเนียนอย่างเอ็นดู ตวัดลิ้นชื้นเข้าที่ปากทางจนยุนกิต้องร่อนสะโพกไปด้วยความเสียวซ่าน"อ๊า อ๊ะ อื้อ~" เสียงครางหวานหลุดออกจากปากบางยิ่งทำให้ไฟในตัวนัมจุนร้อนแรงขึ้น นิ้วยาวถูกส่งเข้าไปในช่องทางสีสวยเป็นการเบิกทาง"อ๊ะ! ม...มันเจ็บ..." ยุนกิกัดฟันพลางปล่อยให้หยดน้ำตาไหลอาบแก้ม "น...นัมจุน เจ็บ... ฉันเจ็บ...""ไม่เกร็งสิยุนกิ... เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว..." นิ้วของนัมจุนที่ถูกบีบรัดจนนัมจุนก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ปลายนิ้วครูดไปตามผนังและกระทบกับจุดกระสันทำเอาร่างบางตัวกระตุกปล่อยเสียงคราวอย่างไม่นึกอาย นิ้วที่สอง และนิ้วที่สามถูกสอดเข้าเพิ่มความคับแน่นช่องแทนที่ไม่เคยผ่านใครมาก่อน ยุนกิเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ถูกมอบให้"อื้อ!" ร่างสูงที่ดึงนิ้วทั้งหมดออกไปดื้อๆทำให้นางฟ้าไม่พอใจ ส่งสายตาค้อนวงใหญ่มาให้คนรัก "นัมจุน!""หือ? ก็จะเริ่มอยู่นี่ไง..."ความเป็นชายถูไถไปกับทางรักที่ตอนนี้ขมิบตัวไม่เป็นจังหวะด้วยแรงอารมณ์ ก่อนที่จะสอดเข้าไปในช่องทางแสนคับแน่นอย่างรวดเร็วจนมิดด้าม"โอ๊ย! ฮึก!" น้ำใสได้ไหลลงจากดวงตาอีกครั้งหลังจากที่ถูกสอดใส่เข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว มือเรียวระบายความเจ็บโดยการจิกเล็บที่แผ่นหลังกว้างของคนตัวสูง"จิกแรงแบบนี้จะเอาจนหนังฉันหลุดมั้ยเนี่ย - -" แต่ยิ่งเอ่ยแบบนั้นอีกฝ่ายกลับลงเล็บหนักกว่าเดิมจนห้อเลือด ดีไม่ดีเลือดอาจจะออกแล้วก็ได้"อ๊ะ อื๊มมม~" เมื่อแช่ไว้นานจึงเริ่มขยับเอวเข้าออกเรียกความเสียงกระสันของร่างเล็กได้ดี "น...นัมจุน... ฮื่อ..." เสียงครางเรียกชื่อปลุกแรงอารมณ์ของเจ้าของนามให้กระทำรุนแรงขึ้นจนร่างที่รับแรงกระแทกสั่นคลอนไปตามจังหวะมือหนายื่นไปสัมผัสกับแก่นกายเล็กที่ตื่นตัวพร้อมปลดปล่อย รูดรั้งมันไปพร้อมกับสะโพกที่ขยับเข้าออก ยุนกิบิดตัวไปมาพลางครางไม่ได้ศัพท์ แต่ร่างสูงกลับหยุดการกระทำทุกอย่าง"น...นัมจุน..." แก่นกายถูกถอนออกจากช่องทาง เจ้าของร่างพลิกตัวพิงกับหัวเตียง ปล่อยให้ร่างเล็กที่มีใบหน้าแดงซ่านที่ยังคงค้างคาอยู่"มานั่งนี่มา" แขนแกร่งอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง "ลองทำเองดูสิ" มือเรียวฟาดมาที่บ่ากว้างด้วยความเขินอายก่อนจะส่ายหน้ารัวๆ นัมจุนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์"งั้นก็ค้างต่อไป หึๆ" เสียงหัวเราะในลำคอคล้ายกับจะเย้ยร่างบางที่ทำอะไรไม่ถูก"จ...จะให้ฉันทำยังไง... ก็ไหนนายบอกว่าจะสุภาพบุรุษกับฉันไง...""ตะกี๊ฉันก็สุภาพบุรุษมากพอแล้วนะ ถึงเวลาตอบแทนฉันแล้ว" มือหนาจับแก่นกายของตัวเองตั้งขึ้นก่อนจะใช้มืออีกข้างรั้งสะโพกเล็กขึ้นแล้วสอดใส่ความเป็นชายเข้าสู่ช่องทางอีกครั้ง"อ๊าา~" ครางเสียงหวานพร้อมเอาใบหน้าสวยฝังลงกับไหล่ลาด ฟันน้อยๆขบลงเพื่อระบายความเสียวซ่าน ทำเอาร่างสูงสูดปาก มือหนาจับสะโพกแล้วบังคับให้ขึ้นลงด้วยจังหวะเนิบๆ ก่อนที่ร่างเล็กจะเป็นฝ่ายควบคุมเอง แต่ด้วยจังหวะที่ช้า คล้ายกับจะฆ่านัมจุนให้คลั่งตาย ทำให้เผลอสวนสะโพกใส่ตามแรงอารมณ์"อ๊ะ! ย...อย่าสวน" ฝ่ามือบางฟาดไปที่ไหลเขาก่อนจะกระแทกกลับแรงๆจนร่างสูงปล่อยเสียงครางต่ำ"อ่าห์...ชูก้า..." ชื่อบ้าๆบอๆที่ถูกตั้งขึ้นทำให้คนถูกเรียกหน้าแดงขึ้นมาเสียดื้อๆ ก่อนจะกระแทกด้วยจังหวะที่เร็วกว่าเดิมปากบางประกบจูบกับอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน น้ำลายใสไหนออกจากมุมปาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไท่อาจจะหยุดความร้อนแรงนี้ได้ สองลิ้นเกี่ยวตะหวัดกันอย่างไม่ยอมแพ้ ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งแรกของยุนกิและเป็นคนแรกที่ทำให้นัมจุนเสพติดได้มากถึงเพียงนี้"น...นัมจุน... ร...รักกูมั้ย?" คำถามแสนน่ารักที่ร่างเล็กเอ่ยถามขณะร่วมรักกันอยู่ คนตัวสูงเลิกคิ้วก่อนจะประกบปากอีกรอบ"รักดิ... รักเหี้ยๆเลย""ม...มึงไม่โกหกใช่มั้ย อ๊ะ กูจริงจังนะ""ก็สัญญาแล้วนี่... กูไม่มีทางทิ้งมึงหรอก""กู...กูกลัว...""ไม่มีอะไรให้กลัว""เพราะผู้ชายคนนี้จะรักษาสัญญาด้วยชีวิตนี้เลย..."น้ำตาจากความปรื้มปริ่มไหลออกจากหางตาลงมาเรื่อยๆ"โอ๋ๆ ไม่ร้องดิมึง" ร่างเล็กหยุดการกระแทก ใบหน้าหวานซบลงทีบ่ากว้างที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำตา"มึง...กูรักมึงนะ... รักมึงมากเลย" เอ่ยด้วยเสียงสั่นคลอน "เพราะฉะนั้นห้ามล้อเล่นกับกูนะ...""อ่ะ กูให้เกี่ยวก้อยสัญญาอีกรอบเลย" นิ้วก้อยทั้งสองข้างถูกยื่นมาก่อนที่ยุนกิจะเกี่ยวทั้งสองแล้วแกว่งไปมา"ถ้าผิดกูฆ่ามึงนะ""เห้ย! โหดไปเปล่าวะ""ไม่รู้ แต่ถ้ามึงผิดสัญญาศพมึงไม่สวยแน่" ถึงจะเป็นคำพูดแปลกๆแต่ร่างสูงกลับเอ็นดู มือหนาขยี้กลุ่มผมก่อนจะพริกตัวมาคร่อมอีกฝ่ายโดยยังเชื่อมต่อกันอยู่"ต่อได้แล้วนะ""อ๊ะ! น..นัม..." แรงกระแทกที่ส่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวทำเอาคนตัวเล็กจุก มือหนารูดรั้งแก่นกายเล็กก่อนที่จะกระตุกแล้วปล่อยน้ำคาวออกมา พร้อมกับน้ำรักที่ถูกฉีดเข้ามา ก่อนที่ยุนกิจะสลบไปด้วยความเหนื่อยล้า ริมฝีปากหนาประทับที่หน้าผากก่อนจะอุ้มไปชำระกาย
กลับไปเม้น ที่นี่
