วันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

BTS Scars NC chapter15 [MonGa]

พอนัมจุนได้ยินคำตอบก็ยิ้มร่า ก้มหน้าลงไปป้อนจูบให้ยุนกิเป็นรอบที่สองของวัน ร่างบางที่อ่อนระทวยเผลอเผยอปากออกมาอย่างไม่รู้ตัวทำให้อีกฝ่ายส่งลิ้นไปเกี่ยวตะหวัดได้อย่างง่ายดาย ไม่นานร่างสูงก็ถอนปากออก
"เวลามึงหน้าแดงนี่น่ารักจังเนอะ..." นัมจุนใช้นิ้วสะกิดแก้มของยุนกิเบาๆพร้อมก้มลงใช้จมูกโด่งสูดดมความหอมหวาน ยุนกิสะดุ้งเล็กน้อยแต่ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกไปทำเพียงแค่หลบแววตาคมๆนั่น...

มือหนาสอดเข้าไปใต้ร่มผ้าก่อนจะลูบไปทั่วๆหน้าท้องแบนราบอย่างอ่อนโยน ส่งนิ้วไปสะกิดยอดอกเบาๆทำเอายุนกิตัวกระตุกแล้วครางออกมาเบาๆ
"ฮ่า...  อึก... มึง..." หน้าท้องเล็กที่หลงไปตามการหอบหายใจของยุนกิ นัมจุนถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ของอีกฝ่ายออกก่อนจะใช้ปากอุ่นครอบครอง ทั้งเลีย ดูด กัด... ทำเอายุนกิดิ้นพล่านไปด้วยความวาบหวาม มือหนาของอีกฝ่ายค่อยๆเลื่อนลงต่ำไปเรื่อยๆจนถึงจุดกึ่งกลาง นัมจุนใช้นิ้วก้อยเกี่ยวกางเกงนอนขายาวและชั้นในลงมาอย่างง่ายดาย ขาขาวๆรีบหุบเข้าหากันเพื่อปกปิดส่วนอ่อนไหวทันที

"อย่ามองแบบนั้นสิ..." เสียงหวานเอ่ย
"ขี้อายจังเลยนะ..." นัมจุนค่อยๆจับขายุนกิให้แยกออกแล้วแทรกไปตรงกลาง
"เรื่องแบบนี้จะมีใครไม่อายบ้างล่ะ..." ร่างบางหลบหน้า ก็จริงนะ เรื่องแบบนี้จะใครจะไม่อายล่ะ ก็น่าจะยกเว้นแต่ผู้หญิงที่ถวายตัวให้นัมจุนแหละนะ
"นี่ครั้งแรกเหรอ?"
"อือ... อ๊ะ อ๊า~" มือหนาที่กำลังรูดสาวแก่นกายขนาดกลางเป็นการปลุกเร้าด้วยจังหวะช้าๆเป็นการทรมาณคนใต้ร่างเล่น และไม่มีทีท่าจะเร่งจังหวะแม้แต่น้อย... "ฮือ... น...นัมจุน..."
"ว่าไง?"
"ร...เร็วกว่านี้... ด...ได้มั้ย?" มือเล็กจับมือของแฟนหนุ่มให้ขยับเร็วขึ้นตามที่ต้องการ การที่ยุนกิแสดงความต้องการของตัวเองออกมา... นี่แหละคือสิ่งที่นัมจุนรอคอยล
"อ๊าา อ๊ะ..." ทันทีที่ปากอุ่นครอบแก่นกาย ร่างบางก็เสียววาบไปทั่วทั้งตัว ได้แต่จิกหัวอีกใ่ายเป็นการระบาย ลิ้นหนาลากไปทั่วจุดอ่อนไหวอย่างไม่นึกรังเกียจ ราวกับเป็นไอติมแท่งโปรด "อ๊ะ อ๊ะ~" เสียงครางเบาหวิวเรียกให้แก่นกายนัมจุนตื่นตัวขึ้นภายใต้ผ้าขนหนูผืนบาง "ม..มึงกูไม่ไหว... เอาปากออกไป..." ยุนกิที่ใกล้แตะขอบสวรรค์พยายามใช้มือดันหัวนัมจุนออกไป แต่อีกฝ่ายกลับไม่ขยับปากออกเลย "น...นัมจุน กูไม่ปล่อยในปากมึง..." ท้ายที่สุดนัมจุนก็คายแก่นกายออกมา มองดูภาพของนางฟ้าที่กำลังหอบหายใจถี่อยู่บนเตียงอย่างหลงใหล
"ไหนมึงบอกกูซิ..." นัมจุนโน้มตัวไปกระซิบข้างหู "ว่าต้องการกูมากแค่ไหน..."
"...อึก อื้อ~" ลิ้นหนาตวัดติ่งหูเล็ก ยุนกิครางออกมาเล็กน้อยก่อนจะกัดฟันจนเกิดเสียง
"ไม่ตอบกูก็ไม่ต่อนะ เด็กดี..."
"นัมจุน... ไม่แกล้งกันสิ" แน่นอนว่าร่างสูงรู้ดีว่าอีกฝ่ายอายที่จะพูดอะไรแบบนั้นออกไป "มึงควรจะอ่อนโยน... ไม่ใช่แกล้งกูแบบนี้..." คำพูดของยุนกิทำเอานัมจุนหัวเราะเล็กน้อย
"หึ... ก็ถ้ามึงตอบกู... กูจะเป็นสุภาพบุรุศกับมึงที่สุดเลย... :)"
"อืออ~ น...นัมจุน..."
"ครับ? :)"
"กูต้องการมึง..."
"มากแค่ไหนล่ะ?"
"มากๆ..."
"มากๆนี่คือแค่ไหน?"
"ช่วยกูเถอะนะนัมจุน..."

"ร่างกายกูต้องการมึง..."

ยุนกิใช้วงแขนโน้มท้ายทอยอีกฝ่ายให้มารับจูบเงอะงะของตน นัมจุนลอบยิ้มก่อนจะปลดผ้าขนหนูออก เผยให้เห็นร่างกายเปลือยเปล่าที่ใครๆต่างก็หลงใหลมัน น้ำลายเหนียวหนืดก้อนใหญ่ถูกกลืนลงคอ ก่อนจะมองตานัมจุนด้วยแววตาหยาดเยิ้ม นัมจุนพลิกคนตัวเล็กให้อยู่ในท่าคลานเข่า ก่อนจะใช้ฝ่ามือขยำบั้นท้ายสีขาวนวลจนขึ้นสี ปากหนาทาบลงบนผิวเนียนอย่างเอ็นดู ตวัดลิ้นชื้นเข้าที่ปากทางจนยุนกิต้องร่อนสะโพกไปด้วยความเสียวซ่าน
"อ๊า อ๊ะ อื้อ~" เสียงครางหวานหลุดออกจากปากบางยิ่งทำให้ไฟในตัวนัมจุนร้อนแรงขึ้น นิ้วยาวถูกส่งเข้าไปในช่องทางสีสวยเป็นการเบิกทาง
"อ๊ะ! ม...มันเจ็บ..." ยุนกิกัดฟันพลางปล่อยให้หยดน้ำตาไหลอาบแก้ม "น...นัมจุน เจ็บ... ฉันเจ็บ..."
"ไม่เกร็งสิยุนกิ... เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว..." นิ้วของนัมจุนที่ถูกบีบรัดจนนัมจุนก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ปลายนิ้วครูดไปตามผนังและกระทบกับจุดกระสันทำเอาร่างบางตัวกระตุกปล่อยเสียงคราวอย่างไม่นึกอาย นิ้วที่สอง และนิ้วที่สามถูกสอดเข้าเพิ่มความคับแน่นช่องแทนที่ไม่เคยผ่านใครมาก่อน ยุนกิเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ถูกมอบให้

"อื้อ!" ร่างสูงที่ดึงนิ้วทั้งหมดออกไปดื้อๆทำให้นางฟ้าไม่พอใจ ส่งสายตาค้อนวงใหญ่มาให้คนรัก "นัมจุน!"
"หือ? ก็จะเริ่มอยู่นี่ไง..."

ความเป็นชายถูไถไปกับทางรักที่ตอนนี้ขมิบตัวไม่เป็นจังหวะด้วยแรงอารมณ์ ก่อนที่จะสอดเข้าไปในช่องทางแสนคับแน่นอย่างรวดเร็วจนมิดด้าม

"โอ๊ย! ฮึก!" น้ำใสได้ไหลลงจากดวงตาอีกครั้งหลังจากที่ถูกสอดใส่เข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว มือเรียวระบายความเจ็บโดยการจิกเล็บที่แผ่นหลังกว้างของคนตัวสูง
"จิกแรงแบบนี้จะเอาจนหนังฉันหลุดมั้ยเนี่ย - -" แต่ยิ่งเอ่ยแบบนั้นอีกฝ่ายกลับลงเล็บหนักกว่าเดิมจนห้อเลือด ดีไม่ดีเลือดอาจจะออกแล้วก็ได้
"อ๊ะ อื๊มมม~" เมื่อแช่ไว้นานจึงเริ่มขยับเอวเข้าออกเรียกความเสียงกระสันของร่างเล็กได้ดี "น...นัมจุน... ฮื่อ..." เสียงครางเรียกชื่อปลุกแรงอารมณ์ของเจ้าของนามให้กระทำรุนแรงขึ้นจนร่างที่รับแรงกระแทกสั่นคลอนไปตามจังหวะ

มือหนายื่นไปสัมผัสกับแก่นกายเล็กที่ตื่นตัวพร้อมปลดปล่อย รูดรั้งมันไปพร้อมกับสะโพกที่ขยับเข้าออก ยุนกิบิดตัวไปมาพลางครางไม่ได้ศัพท์ แต่ร่างสูงกลับหยุดการกระทำทุกอย่าง

"น...นัมจุน..." แก่นกายถูกถอนออกจากช่องทาง เจ้าของร่างพลิกตัวพิงกับหัวเตียง ปล่อยให้ร่างเล็กที่มีใบหน้าแดงซ่านที่ยังคงค้างคาอยู่
"มานั่งนี่มา" แขนแกร่งอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง "ลองทำเองดูสิ" มือเรียวฟาดมาที่บ่ากว้างด้วยความเขินอายก่อนจะส่ายหน้ารัวๆ นัมจุนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์
"งั้นก็ค้างต่อไป หึๆ" เสียงหัวเราะในลำคอคล้ายกับจะเย้ยร่างบางที่ทำอะไรไม่ถูก
"จ...จะให้ฉันทำยังไง... ก็ไหนนายบอกว่าจะสุภาพบุรุษกับฉันไง..."
"ตะกี๊ฉันก็สุภาพบุรุษมากพอแล้วนะ ถึงเวลาตอบแทนฉันแล้ว" มือหนาจับแก่นกายของตัวเองตั้งขึ้นก่อนจะใช้มืออีกข้างรั้งสะโพกเล็กขึ้นแล้วสอดใส่ความเป็นชายเข้าสู่ช่องทางอีกครั้ง

"อ๊าา~" ครางเสียงหวานพร้อมเอาใบหน้าสวยฝังลงกับไหล่ลาด ฟันน้อยๆขบลงเพื่อระบายความเสียวซ่าน ทำเอาร่างสูงสูดปาก มือหนาจับสะโพกแล้วบังคับให้ขึ้นลงด้วยจังหวะเนิบๆ ก่อนที่ร่างเล็กจะเป็นฝ่ายควบคุมเอง แต่ด้วยจังหวะที่ช้า คล้ายกับจะฆ่านัมจุนให้คลั่งตาย ทำให้เผลอสวนสะโพกใส่ตามแรงอารมณ์

"อ๊ะ! ย...อย่าสวน" ฝ่ามือบางฟาดไปที่ไหลเขาก่อนจะกระแทกกลับแรงๆจนร่างสูงปล่อยเสียงครางต่ำ
"อ่าห์...ชูก้า..." ชื่อบ้าๆบอๆที่ถูกตั้งขึ้นทำให้คนถูกเรียกหน้าแดงขึ้นมาเสียดื้อๆ ก่อนจะกระแทกด้วยจังหวะที่เร็วกว่าเดิม

ปากบางประกบจูบกับอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน น้ำลายใสไหนออกจากมุมปาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ไท่อาจจะหยุดความร้อนแรงนี้ได้ สองลิ้นเกี่ยวตะหวัดกันอย่างไม่ยอมแพ้ ถึงแม้นี่จะเป็นครั้งแรกของยุนกิและเป็นคนแรกที่ทำให้นัมจุนเสพติดได้มากถึงเพียงนี้

"น...นัมจุน... ร...รักกูมั้ย?" คำถามแสนน่ารักที่ร่างเล็กเอ่ยถามขณะร่วมรักกันอยู่ คนตัวสูงเลิกคิ้วก่อนจะประกบปากอีกรอบ
"รักดิ... รักเหี้ยๆเลย"
"ม...มึงไม่โกหกใช่มั้ย อ๊ะ กูจริงจังนะ"
"ก็สัญญาแล้วนี่... กูไม่มีทางทิ้งมึงหรอก"
"กู...กูกลัว..."

"ไม่มีอะไรให้กลัว"

"เพราะผู้ชายคนนี้จะรักษาสัญญาด้วยชีวิตนี้เลย..."

น้ำตาจากความปรื้มปริ่มไหลออกจากหางตาลงมาเรื่อยๆ
"โอ๋ๆ ไม่ร้องดิมึง" ร่างเล็กหยุดการกระแทก ใบหน้าหวานซบลงทีบ่ากว้างที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำตา
"มึง...กูรักมึงนะ... รักมึงมากเลย" เอ่ยด้วยเสียงสั่นคลอน "เพราะฉะนั้นห้ามล้อเล่นกับกูนะ..."
"อ่ะ กูให้เกี่ยวก้อยสัญญาอีกรอบเลย" นิ้วก้อยทั้งสองข้างถูกยื่นมาก่อนที่ยุนกิจะเกี่ยวทั้งสองแล้วแกว่งไปมา
"ถ้าผิดกูฆ่ามึงนะ"
"เห้ย! โหดไปเปล่าวะ"
"ไม่รู้ แต่ถ้ามึงผิดสัญญาศพมึงไม่สวยแน่" ถึงจะเป็นคำพูดแปลกๆแต่ร่างสูงกลับเอ็นดู มือหนาขยี้กลุ่มผมก่อนจะพริกตัวมาคร่อมอีกฝ่ายโดยยังเชื่อมต่อกันอยู่

"ต่อได้แล้วนะ"
"อ๊ะ! น..นัม..." แรงกระแทกที่ส่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวทำเอาคนตัวเล็กจุก มือหนารูดรั้งแก่นกายเล็กก่อนที่จะกระตุกแล้วปล่อยน้ำคาวออกมา พร้อมกับน้ำรักที่ถูกฉีดเข้ามา ก่อนที่ยุนกิจะสลบไปด้วยความเหนื่อยล้า ริมฝีปากหนาประทับที่หน้าผากก่อนจะอุ้มไปชำระกาย

กลับไปเม้น ที่นี่

วันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

BTS Scars chapter 11 NC [HopeMin]

ฟันน้อยๆขบกันที่ต้นคอของโฮซอกจนเสียววูบไปหมด แรงกัดเบาๆทำให้ตัวเขารู้สึกดีและเจ็บจี๊ดไปในเวลาเดียวกัน...

สองนิ้วเรียวแกะกระดุมเสื้อของตัวเอง ทีละเม็ด...ทีละเม็ด... จนสองฝั่งของสาบเสื้อแยกออกจากกัน เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูสวยงามที่ตั้งชันอยู่... โฮซอกอึ้งอยู่ไม่นานก็ถูกเรียกสติโดยสัมผัสวาบหวิวบริเวณหน้าท้องที่คนตัวเล็กมอบให้ สองมือบางสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อบางแล้วลูบคลำกล้ามเนื้อหน้าท้องที่อีกฝ่ายมีอยู่...

"อ๊าาห์ ฮ...โฮซอก..." ร่างบางปล่อยเสียงครางออกมาหลังจากถูกดูดดุนยอดอกงาม ข้างหนึ่งถูกลิ้นร้อนละเลง ส่วนอีกข้างถูกบดขยี้โดยนิ้วมือหนา สลับกันไปมาเสียจนจีมินแทบกระอักความเสียวที่มี.. ริมฝีปากหนาค่อยๆไล่จูบลงมาเรื่อยๆจนไปหยุดที่ขอบกางเกงของร่างบาง ก่อนจะเป็นฝ่ายพลิกตัวขึ้นคร่อม
"พร้อมแล้วนะ?.." โฮซอกช้อนสายตาขึ้นถามอีกครั้ง
"ย..หยุดทำไม...ทำต่อสิ.." โฮซอกพยักหน้ารับก่อนจะดึงกางเกงนอกและในออกในทีเดียว..

แก่นกายขนาดกลางตั้งชันด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นหนาของโฮซอกตวัดเลียริมฝีปากตัวเองด้วยความกระหาย ก่อนจะก้มลงไปใช้ปลายลิ้นสัมผัสกับส่วนหัวของออีกฝ่ายจนจีมินตัวกระตุก มือหนาที่ค่อยๆรูดสาวจากจังหวะช้าๆและเร็วขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นก็ยังคงทำหน้าที่ตวัดเลียจนจีมินครางออกมาไม่หยุด
"ฮ่าา อ๊ะ จ..จะถึงแล้ว..." จีมินเอ่ยครางก่อนที่โฮซอกจะเปลี่ยนจากมือมาเป็นโพรงปากอุ่น
"อ๊าา~" ปล่อยครางลั่นพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดจ้าน โฮซอกทั้งดูดดุน และใช้มือลูบคลำกับผลสองลูกด้านล่างอย่างสนุกมือ "อ๊ะ อึก อื้ออ" น้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดเข้ามาในลำคอ โฮซอกกลืนมันลงอย่างไม่ลังเลง ก่อนจะใช้ลิ้นทำความสะอาดส่วนที่เปรอะเปื้อนออกมาเล็กน้อย เขาตวัดลิ้นเลียปากอีกรอบและฉีกยิ้มมุมปาก
"อร่อยจังเลยนะ..." ประโยคที่เขาเอ่ยทำเอาคนใจกล้าอย่างจีมินต้องหลบสายตาคมคู่นั้น

ฟึ่บบ

ฝ่ามือเล็กผลักอกของโฮซอกให้นอนลงไป
"ถึงตาฉันเดินเกมแล้วนะ" พูดจบก็ใช้มือเรียวแกะกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายจนแยกออกจากกัน ปากน้อยๆค่อยๆเป่าลมร้อนไปตามแผงอก กล้ามหน้าท้อง และมาถึงเป้ากางเกงในที่สุด ด้วยความที่กางเกงเป็นแบบยางยืดจึงง่ายสำหรับการถอดให้เหลือแต่เพียงบ็อกเซอร์สีดำที่เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่อยู่ภายใต้นั้นตื่นตัวมากแค่ไหน จมูกโด่งของร่างเล็กถูกกับแก่นกายที่พุงพอง
"อ่าห์.." โฮซอกหลุดครางเสียงต่ำออกมาทำให้จีมินนึกชอบใจ ก่อนจะดึงชิ้นส่วนสุดท้ายของร่างสูงให้พ้นตา เผยให้เห็นแก่นกายที่ตั้งชันด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นเล็กเลียจากส่วนโคนไปปลายราวกับมันคือของหวาน ก่อนจะไปดูดดุนที่ส่วนหัวที่แดงก่ำ ลิ้นเล็กที่อยู่ภายในโพรงปากก็คอยตวัดเลียสร้างความสุขให้กับโฮซอกยิ่งนัก ก่อนที่น้ำรักจะถูกพ่นออกมา จีมินชะงักเพราะตั้งตัวไม่ทัน เขาถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะแลบลิ้นที่เปรอะน้ำสีขาวให้เจ้าของเห็นและกลืนมันลงไป คนตัวเล็กยกสะโพกขึ้น ก่อนจะจับแกนกายให้ตรงกับช่องทางสีชมพูอ่อน
"อึก.." จีมินค่อยๆทิ้งน้ำหนักของตนลงไปจนเขมือบได้สุดแกนกาย ริมฝีปากเล็กกดจูบเพื่อนะบายความเสียวซ่าน ลิ้นทั้งสองออกมาแลกน้ำลายกันด้านนอกจนน้ำใสเปรอะคางของคนตัวเล็กไปทาง
"ล..ลึกจังเลย.." เขายังคงไม่เริ่มที่จะขยับ มือหนาที่เอื้อมไปจับบั้นท้ายก่อนจะขย้ำอย่างเต็มไม้เต็มมือ "ข..ขยับแล้ว..น..นะ" เอ่ยก่อนจะเริ่มขยับด้วยจังหวะช้าๆ
"อ่าห์ นายระดฉันแน่นมากเลย อืมม" เขาครางเสียงต่ำอย่างชอบใจ จีมินเริ่มเร่งจังหวะจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลน มือทั้งสองข้างของโฮซอกขยี้ยอดอกร่างเล็กจนเสียวซ่านไปทั้งตัว
"อ่ะ อ๊าา" ครางลั่นเพราะไปโดนจุดกระสันเข้า โฮซอกจึงจับสะโพกเล็กให้อยู่นิ่งๆก่อยจะดระแทกใส่จุดนั้นไปซ้ำๆ
"อ๊าา ต..ตรงนั้น..ฮื่อออ" เขายังคงกระแทกสวนไปมาย้ำๆจนกระทั่งร่างเล็กร้องห้ามในที่สุด "ให้ฉันทำเถอะ.." เอ่ยพร้อมกับสายตาที่อ้อนวอนและแฝงไปด้วยราคะ จีมินกลับมาเป็นคนเดินเกมอีกครั้งก่อนจะขย่มในจังหวะที่เร็วจนโฮซอกเชิดใบหน้าขึ้นด้วยความสุข "แบบนั้นแหละจีมิน เร็วกว่านี้อีกได้มั้ย? อ่าห์" เขาเอ่ยเสียงสั่นก่อนที่ร่างเล็กจะสนองให้ตามต้องการ มือที่คอยส่งแรงเสริมให้ร่างเล็กขยับขึ้นลง

ฟึ่บบ

ความอดทนที่จะให้ร่างเล็กเดินเกมก็หมดลง เขาพริกตัวมาเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมและซอยถี่จนตัวร่างเล็กสั่นสะเทือน
"อ่ะ อ่ะ..ร..เร็วกว่านี้อีกสิ" ร่างเล็กเอ่ยท้าทายก่อนที่จะถูกสวนสะโพกเข้าออกจนทนไม่ไหว "จ..จะเสร็จแล้ว...อ..อ๊าา" น้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องเนียน โฮซอกกระแทกเร็วและใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที "ป..ปล่อยในตัวฉันนะโฮซอก.." พูดจบเขาก็กระแทกแก่นกายมาจนสุด และฉีดน้ำรักออกมาเต็มช่องทางหลังจนล้นทะลักออกมา
"อ่าห์..นายเนี่ยสุดยอดเลย..."
 เขาค่อยๆถอนแก่นกายและเลียทำความสะอาดช่องทางหลังก่อนจะดึงจีมินที่นอนหอบหายใจเข้ามากอดอย่างอบอุ่น วงแขนเล็กที่เอื้อมไปกอดตอบพร้อมประทับรอยจูบเบาๆที่ริมฝีปากหนา
"ขอบคุณนะ ฉันมีความสุขมากเลยล่ะจีมิน..." เขาเอ่ยก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปอาบน้ำชำระกายและเข้าสู่ห้วงนิทรา...


กลับไปเม้นกันที่ http://writer.dek-d.com/rainbowcoral/writer/viewlongc.php?id=1416613&chapter=11