BTS Scars chapter 11 NC [HopeMin]

ฟันน้อยๆขบกันที่ต้นคอของโฮซอกจนเสียววูบไปหมด แรงกัดเบาๆทำให้ตัวเขารู้สึกดีและเจ็บจี๊ดไปในเวลาเดียวกัน...

สองนิ้วเรียวแกะกระดุมเสื้อของตัวเอง ทีละเม็ด...ทีละเม็ด... จนสองฝั่งของสาบเสื้อแยกออกจากกัน เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูสวยงามที่ตั้งชันอยู่... โฮซอกอึ้งอยู่ไม่นานก็ถูกเรียกสติโดยสัมผัสวาบหวิวบริเวณหน้าท้องที่คนตัวเล็กมอบให้ สองมือบางสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อบางแล้วลูบคลำกล้ามเนื้อหน้าท้องที่อีกฝ่ายมีอยู่...

"อ๊าาห์ ฮ...โฮซอก..." ร่างบางปล่อยเสียงครางออกมาหลังจากถูกดูดดุนยอดอกงาม ข้างหนึ่งถูกลิ้นร้อนละเลง ส่วนอีกข้างถูกบดขยี้โดยนิ้วมือหนา สลับกันไปมาเสียจนจีมินแทบกระอักความเสียวที่มี.. ริมฝีปากหนาค่อยๆไล่จูบลงมาเรื่อยๆจนไปหยุดที่ขอบกางเกงของร่างบาง ก่อนจะเป็นฝ่ายพลิกตัวขึ้นคร่อม
"พร้อมแล้วนะ?.." โฮซอกช้อนสายตาขึ้นถามอีกครั้ง
"ย..หยุดทำไม...ทำต่อสิ.." โฮซอกพยักหน้ารับก่อนจะดึงกางเกงนอกและในออกในทีเดียว..

แก่นกายขนาดกลางตั้งชันด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นหนาของโฮซอกตวัดเลียริมฝีปากตัวเองด้วยความกระหาย ก่อนจะก้มลงไปใช้ปลายลิ้นสัมผัสกับส่วนหัวของออีกฝ่ายจนจีมินตัวกระตุก มือหนาที่ค่อยๆรูดสาวจากจังหวะช้าๆและเร็วขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นก็ยังคงทำหน้าที่ตวัดเลียจนจีมินครางออกมาไม่หยุด
"ฮ่าา อ๊ะ จ..จะถึงแล้ว..." จีมินเอ่ยครางก่อนที่โฮซอกจะเปลี่ยนจากมือมาเป็นโพรงปากอุ่น
"อ๊าา~" ปล่อยครางลั่นพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดจ้าน โฮซอกทั้งดูดดุน และใช้มือลูบคลำกับผลสองลูกด้านล่างอย่างสนุกมือ "อ๊ะ อึก อื้ออ" น้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดเข้ามาในลำคอ โฮซอกกลืนมันลงอย่างไม่ลังเลง ก่อนจะใช้ลิ้นทำความสะอาดส่วนที่เปรอะเปื้อนออกมาเล็กน้อย เขาตวัดลิ้นเลียปากอีกรอบและฉีกยิ้มมุมปาก
"อร่อยจังเลยนะ..." ประโยคที่เขาเอ่ยทำเอาคนใจกล้าอย่างจีมินต้องหลบสายตาคมคู่นั้น

ฟึ่บบ

ฝ่ามือเล็กผลักอกของโฮซอกให้นอนลงไป
"ถึงตาฉันเดินเกมแล้วนะ" พูดจบก็ใช้มือเรียวแกะกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายจนแยกออกจากกัน ปากน้อยๆค่อยๆเป่าลมร้อนไปตามแผงอก กล้ามหน้าท้อง และมาถึงเป้ากางเกงในที่สุด ด้วยความที่กางเกงเป็นแบบยางยืดจึงง่ายสำหรับการถอดให้เหลือแต่เพียงบ็อกเซอร์สีดำที่เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่อยู่ภายใต้นั้นตื่นตัวมากแค่ไหน จมูกโด่งของร่างเล็กถูกกับแก่นกายที่พุงพอง
"อ่าห์.." โฮซอกหลุดครางเสียงต่ำออกมาทำให้จีมินนึกชอบใจ ก่อนจะดึงชิ้นส่วนสุดท้ายของร่างสูงให้พ้นตา เผยให้เห็นแก่นกายที่ตั้งชันด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นเล็กเลียจากส่วนโคนไปปลายราวกับมันคือของหวาน ก่อนจะไปดูดดุนที่ส่วนหัวที่แดงก่ำ ลิ้นเล็กที่อยู่ภายในโพรงปากก็คอยตวัดเลียสร้างความสุขให้กับโฮซอกยิ่งนัก ก่อนที่น้ำรักจะถูกพ่นออกมา จีมินชะงักเพราะตั้งตัวไม่ทัน เขาถอนริมฝีปากออกมาก่อนจะแลบลิ้นที่เปรอะน้ำสีขาวให้เจ้าของเห็นและกลืนมันลงไป คนตัวเล็กยกสะโพกขึ้น ก่อนจะจับแกนกายให้ตรงกับช่องทางสีชมพูอ่อน
"อึก.." จีมินค่อยๆทิ้งน้ำหนักของตนลงไปจนเขมือบได้สุดแกนกาย ริมฝีปากเล็กกดจูบเพื่อนะบายความเสียวซ่าน ลิ้นทั้งสองออกมาแลกน้ำลายกันด้านนอกจนน้ำใสเปรอะคางของคนตัวเล็กไปทาง
"ล..ลึกจังเลย.." เขายังคงไม่เริ่มที่จะขยับ มือหนาที่เอื้อมไปจับบั้นท้ายก่อนจะขย้ำอย่างเต็มไม้เต็มมือ "ข..ขยับแล้ว..น..นะ" เอ่ยก่อนจะเริ่มขยับด้วยจังหวะช้าๆ
"อ่าห์ นายระดฉันแน่นมากเลย อืมม" เขาครางเสียงต่ำอย่างชอบใจ จีมินเริ่มเร่งจังหวะจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลน มือทั้งสองข้างของโฮซอกขยี้ยอดอกร่างเล็กจนเสียวซ่านไปทั้งตัว
"อ่ะ อ๊าา" ครางลั่นเพราะไปโดนจุดกระสันเข้า โฮซอกจึงจับสะโพกเล็กให้อยู่นิ่งๆก่อยจะดระแทกใส่จุดนั้นไปซ้ำๆ
"อ๊าา ต..ตรงนั้น..ฮื่อออ" เขายังคงกระแทกสวนไปมาย้ำๆจนกระทั่งร่างเล็กร้องห้ามในที่สุด "ให้ฉันทำเถอะ.." เอ่ยพร้อมกับสายตาที่อ้อนวอนและแฝงไปด้วยราคะ จีมินกลับมาเป็นคนเดินเกมอีกครั้งก่อนจะขย่มในจังหวะที่เร็วจนโฮซอกเชิดใบหน้าขึ้นด้วยความสุข "แบบนั้นแหละจีมิน เร็วกว่านี้อีกได้มั้ย? อ่าห์" เขาเอ่ยเสียงสั่นก่อนที่ร่างเล็กจะสนองให้ตามต้องการ มือที่คอยส่งแรงเสริมให้ร่างเล็กขยับขึ้นลง

ฟึ่บบ

ความอดทนที่จะให้ร่างเล็กเดินเกมก็หมดลง เขาพริกตัวมาเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมและซอยถี่จนตัวร่างเล็กสั่นสะเทือน
"อ่ะ อ่ะ..ร..เร็วกว่านี้อีกสิ" ร่างเล็กเอ่ยท้าทายก่อนที่จะถูกสวนสะโพกเข้าออกจนทนไม่ไหว "จ..จะเสร็จแล้ว...อ..อ๊าา" น้ำสีขาวขุ่นถูกปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องเนียน โฮซอกกระแทกเร็วและใกล้ถึงฝั่งฝันเต็มที "ป..ปล่อยในตัวฉันนะโฮซอก.." พูดจบเขาก็กระแทกแก่นกายมาจนสุด และฉีดน้ำรักออกมาเต็มช่องทางหลังจนล้นทะลักออกมา
"อ่าห์..นายเนี่ยสุดยอดเลย..."
 เขาค่อยๆถอนแก่นกายและเลียทำความสะอาดช่องทางหลังก่อนจะดึงจีมินที่นอนหอบหายใจเข้ามากอดอย่างอบอุ่น วงแขนเล็กที่เอื้อมไปกอดตอบพร้อมประทับรอยจูบเบาๆที่ริมฝีปากหนา
"ขอบคุณนะ ฉันมีความสุขมากเลยล่ะจีมิน..." เขาเอ่ยก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปอาบน้ำชำระกายและเข้าสู่ห้วงนิทรา...

กลับไปเม้นกันที่ http://writer.dek-d.com/rainbowcoral/writer/viewlongc.php?id=1416613&chapter=11